‘Ook ik dacht: als we het zoeter maken, wennen mensen sneller aan de smaak’, vertelt cidermaker Marcel Janssen. ‘Dus kocht ik allerlei apparatuur, zoals een carbonisator voor extra bubbels en een pasteuriseerbad. Maar ik kreeg het moeilijk voor elkaar om iets te maken waar ik niet volledig achter sta.’

Engels recept

Dus bleek het plan om af te wijken van het authentieke recept van korte duur. ‘Nu maak ik mijn cider weer precies zoals duizend jaar geleden, voor de echte liefhebbers.’ Zo noemt hij zichzelf ook na zijn reizen naar Engeland. ‘Daar dronken ze allemaal cider, de appels werden daar ook niet gekweekt om zo te eten’, vertelt Janssen. ‘Die appels zijn klein en bitter, terwijl we in Nederland juist appels kweken om zo in te bijten.’ Eenmaal terug in Nederland groeide uit een maak-je-eigen-cider-pakketje een echte passie.

“Zo houden we de Limburgse smaak in leven.”

cidermaker Marcel Janssen

Limburgs erfgoed

Naast de bomen op zijn eigen terrein, staan er verspreid over Limburg nog veel oude appelbomen, waarvan het fruit grotendeels ongebruikt blijft. ‘Die oude erfgoedappels liggen letterlijk voor het oprapen’, zegt Janssen. ‘Ze zijn om zo te eten niet lekker, dus niemand neemt de moeite om ze te plukken.’ Daarom trekt hij de hele provincie door om de appels van de oude hoogstamboomgaarden te verzamelen. ‘Denk aan rassen als de Ananas Reinette, Sterappel, Goudreinet en het Gronsvelder Klumpke. Zo houden we de Limburgse smaak in leven.’